ψήγματα εορτών

Δυο τρεις σκέψεις και λίγα στολίδια, εφήμερα σημάδια των ημερών.

Μερικά λαμπάκια αραδιασμένα πάνω σε καθημερινά αντικείμενα, μια φωτεινή πλαστική χιονονιφάδα, δυο τρεις γυάλινες μπάλες κρεμασμένες στα ξερά κλαριά του βάζου, ένα γυαλιστερό δεντράκι, μια κυρία σε έκσταση, κεριά-λουλούδια.

Για να στολίσουμε γιορτινά τις παιδικές μας αναμνήσεις, ζωντανές πάντα μέσα μας. Να αφήσουμε για λίγο το μυαλό μας να αφεθεί στο όνειρο. Κόντρα στην καταχνιά των καιρών.

Λίγο πριν αλλάξουμε αναπόφευκτα τον χρόνο. Που θα μας ξαναγυρίσει στην αναμφισβήτητη κι ίσως επώδινη, πραγματικότητα.

Ακόμα ένα χρόνο σοφότεροι !

 

Φώτης Λαμπρινός

Advertisements

μαγευτική πρόγευση Χριστουγέννων

Τι κι αν μόλις μπήκε ο Νοέμβρης.

Τα Χριστούγεννα ασκούν πάντα πάνω μου μια κρυφή γοητεία. Γι αυτό και μόλις βρέθηκα σ’ αυτό τον χώρο, που με πολύ κέφι ετοιμάζονται και πωλούνται τόσα αντικείμενα και δώρα που θα στολίσουν αργότερα σπίτια και καταστήματα για τις γιορτές, αισθάνθηκα να με μαγεύει.

Ο χώρος, η μουσική, τα αντικείμενα παντού τριγύρω, τα χρώματα, οι φωτισμοί με βυθίζουν στο παραμύθι.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Γυρίζω και πάλι στα παιδικά μου χρόνια, που τα Χριστούγεννα ήταν ένα αληθινό νησί χαράς και προσδοκιών. Στάθηκα τυχερός να τα ζήσω μέσα στην θαλπωρή της οικογενιακής ζεστασιάς, μέσα στα όνειρα για τόπους κρυφούς, μαγικούς, πνιγμένους στο χιόνι. Με ασπρομάληδες παπούληδες που μοίραζαν δώρα σ’ όλους. Αλλά και με τα δικά μας ξωτικά, που, δεν ξέρω γιατί αλλά, πάντα περιμέναμε την μέρα της γιορτής μου για να τα διώξουμε και ν’ απαλαγούμε από δαύτα.

Όλα κάποτε τόσο αληθινά και τόσο φωλιασμένα στην ψυχή μου.

Μακρυά από όλα όσα αργότερα γκρέμισαν το ψεύτικο αυτό περιτύλιγμα για να φανεί η σκληρή και κυνική πραγματικότητα.

Κι όμως. Για μένα τα Χριστούγεννα παραμένουν πάντα μια ανάπαυλα από την καθημερινότητα. Μέρες μαγευτικές, ζεστές, οικογενειακές.

Και περιμένω πάντα τον Αη Βασίλη.

Έστω κι αν ξέρω οτι τώρα θα μου κλείσει με σημασία το μάτι, μιας κι είμαστε πια, σχεδόν συνομήλικοι.

Φώτης Λαμπρινός