μέρες γιορτινές και ανέμελες

Μέσα σε αυτή την διάχυτη, αρρωστημένη ατμόσφαιρα ανατροπών, παραζάλης και υποταγής, νοιώθω πως η επιστροφή σε θύμησες και αναπολήσεις, από τις μέρες χαράς και γιορτής που έχουν  πια καταλαγιάσει, αν κι ίσως μοιάζει ανώφελη, κουβαλάει ωστόσο μαζί της μια γαλήνη.

Αυτές οι ξεχωριστές μέρες, που κρύβουν μέσα τους αγαπημένες ψευδαισθήσεις για το τέλος μιας περιόδου και το ξεκίνημα μιας νέας, που κι αυτή θα ανακυκλωθεί το ίδιο ψευδεπίγραφα, χωρίς τώρα να μας νοιάζει. Χρόνια που κυλούν όλο και πιο γρήγορα. Κι αφήνουν πίσω τους θραύσματα από καταστάσεις, συναισθήματα και αναμνήσεις, που σιγά σιγά σκορπίζουν  και ξεθωριάζουν. Γι αυτό και κρατώντας σκόρπια αποτυπώματα τους παγωμένα μέσα σε εικόνες στιγμών,  ξεγελάμε τον χρόνο και βρίσκουμε δύναμη και τρόπο να τα ανασυνθέτουμε αποσπασματικά, εστιάζοντας πάνω στην εξερεύνηση της αναλλοίωτης  ουσίας τους και κρατώντας μόνο τα απαραίτητα.

Μέρες γιορτινές που, ύστερα από υποχρεώσεις πολλών χρόνων, μπορέσαμε αυτή την φορά να τις νοιώσουμε και να τις χαρούμε και πάλι στην φωλιά μας, Μέρες που γέμισαν και ζωήρεψαν με φίλους και τα αδέλφια, και στολίστηκαν στ’ άσπρα από τα πρώτα καμώματα του καινούργιου χρόνου. Ξυπνώντας την, κρυμμένη μέσα μας, παιδική προσδοκία για λευκά Χριστούγεννα.

 

Τώρα λοιπόν  αφήνομαι να τις αναπολώ και να τις φιλτράρω κρατώντας κάποια ουσιώδη.

Την απαρχή της εορταστικής περιόδου, με τις ολόψυχες ευχές μας προς συγγενείς και φίλους.

chosen x''mas card '18-'19 - gr

 

Εκείνο το δείπνο στο σπίτι, το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, μαζί με φίλους. Στολίσματα, μαγειρέματα, καλούδια, καλωσορίσματα. Και σπονδές. Στην χαρά των ημερών, της συντροφικότητας και της φιλίας.

 

Κι ύστερα, στο άλλο ορόσημο, περιμένοντας την αλλαγή του χρόνου. Ευτυχισμένες στιγμές με ευφροσύνη. Μουσική, φιλική παρέα, αναπολήσεις, φαγητό και πνεύμα οίνου. Μέσα στον ζεστό,  φιλικό χώρο του «Αίθριου», εκεί κοντά στο Αγγελοχώρι.

 

Τότε που, πλησιάζοντας τα Θεοφάνια,  έφτασε η πρώτη, επώνυμη και πάλι, βαρυχειμωνιά του χρόνου. Με την πυκνή χιονόπτωση που μέσα σε λίγες ώρες άσπρισε πρώτα και στην συνέχεια πάγωσε τα πάντα τριγύρω. Για μέρες. Προσδίδοντας εκείνη την σπάνια ονειρική εικόνα στο σύνολο του τοπίου που, με την σειρά του, τροφοδοτούσε με ένα γλυκό, διάχυτο φωτισμό τις νύχτες. Χιόνια και παγωνιά που, μετά από πάρα πολλά χρόνια, απέτρεψε και την πατροπαράδοτη ρίψη του Σταυρού στα νερά, για τον καθιερωμένο αγιασμό τους.

 

Αξέχαστο και το βράδυ του Αη Γιαννιού που αποτολμήσαμε ένα περιδιάβασμα στην πόλη, για να απολαύσουμε τα φωτισμένα, στολισμένα ακόμα Λαδάδικα. Έρημα από διαβάτες μέσα στην διεισδυτική υγρασία και την αφόρητη παγωνιά. Όμως ολόφωτες φορτωμένες βιτρίνες παιχνιδιών και αναμνηστικών, φωτισμένα με στολίδια κτίρια, χώροι ανάπαυλας και αναψυχής που  προσκαλούν σε ζεστασιά και θαλπωρή. Κι αυτή η μαγεία όλου του, φορτισμένου με ιστορία, χώρου.

 

Σαν έλιωσαν οι πάγοι, έσβησαν τα φώτα της γιορτής και γυρίσαμε στην καθημερινότητα, ο κύκλος αυτός έκλεισε με την εμφάνιση μιας πυκνής ομίχλης που σκέπασε κάποιες νύχτες, αφήνοντας μόνο σκιές να παιχνιδίζουν μέσα τους.

Προμήνυμα ίσως των θολών καιρών που ακολούθησαν.

Φώτης Λαμπρινός

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.