ξανά η άνοιξη

Φουντωμένη και πάλι η άνοιξη.

Ενα μικρό πανηγύρι χρωμάτων, μυρωδιών και βλάστησης μέσα σε γλάστρες, αραδιασμένες τριγύρω. Να το απολαμβάνεις από κοντά, ακόμα και με συννεφιασμένο καιρό και πολύ παραπάνω με τον πρωϊνό ήλιο, όταν παίζει παιχνίδια φωτοσκίασης πάνω στο τραπέζι. Να το χαίρεσαι πίσω από το τζάμι, μέχρι και μέσα στο βάζο.

Και το βράδυ, να σηκώνεται το φεγγάρι πάνω από τις στέγες, παιχνιδίζοντας ανάμεσα στα δένδρα.

Στιγμές ανάπαυλας, κρυμμένες ακόμα κι ανάμεσα σε δύσκολους καιρούς.

Ένας τόσος δα παράδεισος.

Η μικρή βεράντα μας την άνοιξη.

IMG_5273IMG_5336 IMG_5341 IMG_5330 IMG_5335 IMG_5202 IMG_5340 IMG_5198 IMG_5331 IMG_5343 IMG_5332 IMG_5272 IMG_5339 IMG_5345   IMG_5329 IMG_5351

Φώτης Λαμπρινός

 

τριήμερη περιδιάβαση

Μια τριήμερη περιήγηση σε γνωστά και λιγότερο γνωστά μέρη της Κεντρικής Μακεδονίας, μέσα στον χειμώνα. Για καλή μας τύχη με απόλυτα ανοιξιάτικο καιρό.

Έδρα των εξορμήσεων μας ήταν το Λιμνοχώρι Φλώρινας, κτισμένο στην νότια όχθη της, μικρής σε έκταση, λίμνης Ζάζαρη και πιο ειδικά ο ομώνυμος ”Ξενώνας Ζάζαρη”, στην βόρεια όχθη της.

Η λίμνη είναι ένας υδροβιότοπος σε γειτνίαση με το καταφύγιο Αρκούδας του Νυμφαίου και το καταφύγιο Λύκου της Αγραπιδιάς.

Ξεκινώντας από την Ζάζαρη, βρεθήκαμε στο Νυμφαίο, στην Φλώρινα, στις Πρέσπες, στην Καστοριά. Περιοχές με ιδιαίτερο η κάθε μια ενδιαφέρον και φύση. Που δεν χρειάζονται πολλά λόγια μιας κι οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους

Και πρώτα οι λίμνες, βυθισμένες σε γαλήνη.

Η Ζάζαρη, με ηλιοφάνεια ή βυθισμένη στην πρωινή καταχνιά :

IMG_4958 (apo raw-120-dpi)  IMG_4949 (apo raw-120-dpi)  IMG_4980 (apo raw-120-dpi)  IMG_4984 (apo raw-120-dpi)  IMG_5084 (apo raw-120-dpi)

Οι Πρέσπες και τα γύρω βουνά να καθρεφτίζονται στα νερά τους :

IMG_5038 (apo raw-120-dpi)  IMG_5052 (apo raw-120-dpi)  IMG_5055 (apo raw-120-dpi)

Η λίμνη της Καστοριάς να γλείφει την πόλη :

IMG_5100 (apo raw-120-dpi)  IMG_5137 (apo raw-120-dpi)  IMG_5149 (apo raw-120-dpi)  IMG_5142 (apo raw-120-dpi)

Η αναπαράσταση του προϊστορικού Λιμναίου Οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς :

IMG_5098 (apo raw-120-dpi)

Τα πετρόκτιστα του Νυμφαίου :

IMG_4962 (apo raw-120-dpi)  IMG_4967 (apo raw-120-dpi)

Το παλιό κομάτι της Φλώρινας :

IMG_5020 (apo raw-120-dpi)  IMG_5021 (apo raw-120-dpi)  IMG_5022 (apo raw-120-dpi)  IMG_5032 (apo raw-120-dpi)  IMG_5031 (apo raw-120-dpi)

Κάποια από τα αρχοντικά της Καστοριάς :

IMG_5126 (apo raw-120-dpi)  IMG_5131 (apo raw-120-dpi)  IMG_5122 (apo raw-120-dpi)  IMG_5127 (apo raw-120-dpi)

Χωριά στις Πρέσπες :

IMG_5042 (apo raw-120-dpi)  IMG_5041 (apo raw-120-dpi)

Και κάποιοι παλιοί χώροι λατρείας.

Ο Άγιος Γερμανός στις Πρέσπες :

IMG_5043 (apo raw-120-dpi)  IMG_5046 (apo raw-120-dpi)  IMG_5047 (apo raw-120-dpi)

Κι η Παναγιά η Μαυριώτισσα στην Καστοριά :

IMG_5151 (apo raw-120-dpi)  IMG_5158 (apo raw-120-dpi)  IMG_5156 (apo raw-120-dpi)

Όλα αυτά να διαπερνούν τους αιώνες και να διανθίζουν τις ομορφιές της πατρίδας μας.

Φώτης Λαμπρινός

στιγμή

Έναυσμα ένα μικρό μήνυμα σε κάποια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, που παρέπεμπε σε γνώριμους ήχους και εικόνες.

Κι από εκεί ένα ανέμελο πισωγύρισμα στον χρόνο.

Κι έτσι, θές η διάθεση, θες η ηλικία, ένα μικρό σφίξιμο κι η γέννηση από ένα δάκρυ : για τα χρόνια της αθωότητας.

”May you stay forever young” και Joan Baez.

Resty Tica  :  "Joan Baez'', νερομπογιά σε χαρτί, 2012, 30 x 40 εκ.

Resty Tica : “Joan Baez”, νερομπογιά σε χαρτί, 2012, 30 x 40 εκ.

(δανείζομαι το σκίτσο από την θέση της ARTDOXA)

Φώτης Λαμπρινός

ψήγματα εορτών

Δυο τρεις σκέψεις και λίγα στολίδια, εφήμερα σημάδια των ημερών.

Μερικά λαμπάκια αραδιασμένα πάνω σε καθημερινά αντικείμενα, μια φωτεινή πλαστική χιονονιφάδα, δυο τρεις γυάλινες μπάλες κρεμασμένες στα ξερά κλαριά του βάζου, ένα γυαλιστερό δεντράκι, μια κυρία σε έκσταση, κεριά-λουλούδια.

Για να στολίσουμε γιορτινά τις παιδικές μας αναμνήσεις, ζωντανές πάντα μέσα μας. Να αφήσουμε για λίγο το μυαλό μας να αφεθεί στο όνειρο. Κόντρα στην καταχνιά των καιρών.

Λίγο πριν αλλάξουμε αναπόφευκτα τον χρόνο. Που θα μας ξαναγυρίσει στην αναμφισβήτητη κι ίσως επώδινη, πραγματικότητα.

Ακόμα ένα χρόνο σοφότεροι !

IMG_4716 (apo raw)-13x18   IMG_4713 (apo raw) - a copy-13x18   IMG_4712 (apo raw) -a1 copy-13x18   IMG_4721 (apo raw) - a copy-13x18   IMG_4725 (apo raw) - a copy-13x18

Φώτης Λαμπρινός

νυχτερινές εικόνες

Γαλήνια νύχτα, με ψύχρα και διαυγή ατμόσφαιρα, πάνω στο θαλάσσιο μέτωπο της πόλης.

Με τα φώτα της να καθρεφτίζονται στα ήρεμα νερά και στο υγρό πλακόστρωτο.

Οι στύλοι φωτισμού, σαν ιστία περίφανων σκαριών αραγμένων στην σειρά εκεί, στο ήσυχο φρύδι της θάλασσας. Σε αρμονική αντίθεση με το φωτεινό δίχτυ που σκεπάζει κι απαλύνει τον όγκο του επώνυμου ξενοδοχείου.

Λίγο πιο εκεί, σε δεσπόζουσα θέση, η σύνθεση με τις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου, να προβάλονται λευκές κι αιθέριες πάνω στο κατάμαυρο φόντο του ουρανού.

Και διάσπαρτες, ανθρώπινες  σκιές και φιγούρες που περνούν, τρέχουν, στέκονται, κοιτάζουν, φωτογραφίζονται, μιλούν, αγκαλιάζονται, γελούν, ανασαίνουν την θάλασσα.

Νότες και στιγμές καθημερινής ζωής, στην Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης !

IMG_4697 (apo raw)-13x18   IMG_4711 (apo raw)-13x18   IMG_4703 (apo raw)-13x18   IMG_4698 (apo raw)-13x18   IMG_4700 (apo raw)-13x18

Για την εικονική μεταφορά

Φώτης Λαμπρινός

carousel

Επιστροφή προς το σπίτι αργά το βράδυ. Έξω από την πόλη  με λιγοστή κίνηση. Οι δυό μας.

Στον δρόμο τα φώτα,  άλλού σβηστά, αλλού λειψά κι αλλού πορτοκαλιά, περνούν τρέχοντας, διαδοχικά από πάνω μας. Μπροστά τελίτσες κόκκινες. Πίσω άσπρες τελίτσες κι άσπροι φάροι που κάποτε μεγαλώνουν, καταυγάζουν, γίνονται ξαφνικά έντονες κόκκινες αντάυγες και σβήνουν αργά, σε κόκκινα στίγματα. Κι άλλα φωτεινά σημάδια κατά πάνω μας. Κόκκινα, με ανάποδη φορά. Από στίγμα, σε κύκλο, σε ανταύγια, σε άσπρο φάρο, σε άσπρες τελίτσες.  Από τα παράθυρα, ένα δάκτυλο ανοικτά, ορμάει το νυκτερινό αεράκι της πρώιμης ανοιξιάτικης βραδιάς. Πλάι μου εσύ ησυχασμένη. Στο ραδιόφωνο αναφορές στον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, στο Γούντστοκ, στο παιδί που καταλαγιάζει την πείνα του μασουλώντας ταπετσαρία στο Λίβερπουλ.  Ήχοι του Τζό Κόκερ, των Κατσιμιχαίων, της Τζάνις Τσόπλιν, του Δήμου Μούτση. Χρόνοι ανάκατοι, μηνύματα διάσπαρτα. ”Ακούω μόνο γουώκμαν”, ”έχω ένα όνειρο”, ”με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου”. Κι έτσι βουτάνε και πάλι πίσω το μυαλό κι οι σκέψεις. Πιάνουν το κουβάρι από παλιά. Φίλοι παλιοί, φίλοι μακρυά και φίλοι που φύγαν. Κι απρόσμενα ο Μπέρου, ο Λέων, η Πούμα, η Ράσκα, η Τεφνούτ. Και τα μάτια του πατέρα μου, διάπλατα ανοιχτά, σε εκείνα τα τελευταία του βουβά χαμόγελα-έκπληξη. Και μέσα από το τζάμι, τα μακρυνά φώτα της πόλης φιλτράρονται από το ήρεμο προφίλ σου.  Αναπολήσεις, σκέψεις, φώτα, ήχοι, χαμένες μυρωδιές, στιγμές που στροβιλίζονται. Φώτα, πινακίδες, χρώματα, γραμμές, αυτοκίνητα, πρόσωπα, φώτα…

Σε ένα πολύχρωμο μυστικό Καρουσέλ.

και μετά τι ;

Ευρώπη

Επικαιρότητα

Αξίες

Λέξεις

Ενότητα  Πολιτισμός  Ευημερία  Πρόοδος  Αλληλεγγύη  Συνύπαρξη  Ισότητα  Κατανόηση  Αλληλοεκτίμηση  Σύμπνοια  Εμπιστοσύνη  Αποδοχή  …

ερωτηματικό-1

Φώτης Λαμπρινός