τριήμερη περιδιάβαση

Μια τριήμερη περιήγηση σε γνωστά και λιγότερο γνωστά μέρη της Κεντρικής Μακεδονίας, μέσα στον χειμώνα. Για καλή μας τύχη με απόλυτα ανοιξιάτικο καιρό.

Έδρα των εξορμήσεων μας ήταν το Λιμνοχώρι Φλώρινας, κτισμένο στην νότια όχθη της, μικρής σε έκταση, λίμνης Ζάζαρη και πιο ειδικά ο ομώνυμος ”Ξενώνας Ζάζαρη”, στην βόρεια όχθη της.

Η λίμνη είναι ένας υδροβιότοπος σε γειτνίαση με το καταφύγιο Αρκούδας του Νυμφαίου και το καταφύγιο Λύκου της Αγραπιδιάς.

Ξεκινώντας από την Ζάζαρη, βρεθήκαμε στο Νυμφαίο, στην Φλώρινα, στις Πρέσπες, στην Καστοριά. Περιοχές με ιδιαίτερο η κάθε μια ενδιαφέρον και φύση. Που δεν χρειάζονται πολλά λόγια μιας κι οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους

Και πρώτα οι λίμνες, βυθισμένες σε γαλήνη.

Η Ζάζαρη, με ηλιοφάνεια ή βυθισμένη στην πρωινή καταχνιά :

IMG_4958 (apo raw-120-dpi)  IMG_4949 (apo raw-120-dpi)  IMG_4980 (apo raw-120-dpi)  IMG_4984 (apo raw-120-dpi)  IMG_5084 (apo raw-120-dpi)

Οι Πρέσπες και τα γύρω βουνά να καθρεφτίζονται στα νερά τους :

IMG_5038 (apo raw-120-dpi)  IMG_5052 (apo raw-120-dpi)  IMG_5055 (apo raw-120-dpi)

Η λίμνη της Καστοριάς να γλείφει την πόλη :

IMG_5100 (apo raw-120-dpi)  IMG_5137 (apo raw-120-dpi)  IMG_5149 (apo raw-120-dpi)  IMG_5142 (apo raw-120-dpi)

Η αναπαράσταση του προϊστορικού Λιμναίου Οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς :

IMG_5098 (apo raw-120-dpi)

Τα πετρόκτιστα του Νυμφαίου :

IMG_4962 (apo raw-120-dpi)  IMG_4967 (apo raw-120-dpi)

Το παλιό κομάτι της Φλώρινας :

IMG_5020 (apo raw-120-dpi)  IMG_5021 (apo raw-120-dpi)  IMG_5022 (apo raw-120-dpi)  IMG_5032 (apo raw-120-dpi)  IMG_5031 (apo raw-120-dpi)

Κάποια από τα αρχοντικά της Καστοριάς :

IMG_5126 (apo raw-120-dpi)  IMG_5131 (apo raw-120-dpi)  IMG_5122 (apo raw-120-dpi)  IMG_5127 (apo raw-120-dpi)

Χωριά στις Πρέσπες :

IMG_5042 (apo raw-120-dpi)  IMG_5041 (apo raw-120-dpi)

Και κάποιοι παλιοί χώροι λατρείας.

Ο Άγιος Γερμανός στις Πρέσπες :

IMG_5043 (apo raw-120-dpi)  IMG_5046 (apo raw-120-dpi)  IMG_5047 (apo raw-120-dpi)

Κι η Παναγιά η Μαυριώτισσα στην Καστοριά :

IMG_5151 (apo raw-120-dpi)  IMG_5158 (apo raw-120-dpi)  IMG_5156 (apo raw-120-dpi)

Όλα αυτά να διαπερνούν τους αιώνες και να διανθίζουν τις ομορφιές της πατρίδας μας.

Φώτης Λαμπρινός

στιγμή

Έναυσμα ένα μικρό μήνυμα σε κάποια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, που παρέπεμπε σε γνώριμους ήχους και εικόνες.

Κι από εκεί ένα ανέμελο πισωγύρισμα στον χρόνο.

Κι έτσι, θές η διάθεση, θες η ηλικία, ένα μικρό σφίξιμο κι η γέννηση από ένα δάκρυ : για τα χρόνια της αθωότητας.

”May you stay forever young” και Joan Baez.

Resty Tica  :  "Joan Baez'', νερομπογιά σε χαρτί, 2012, 30 x 40 εκ.

Resty Tica : “Joan Baez”, νερομπογιά σε χαρτί, 2012, 30 x 40 εκ.

(δανείζομαι το σκίτσο από την θέση της ARTDOXA)

Φώτης Λαμπρινός

ψήγματα εορτών

Δυο τρεις σκέψεις και λίγα στολίδια, εφήμερα σημάδια των ημερών.

Μερικά λαμπάκια αραδιασμένα πάνω σε καθημερινά αντικείμενα, μια φωτεινή πλαστική χιονονιφάδα, δυο τρεις γυάλινες μπάλες κρεμασμένες στα ξερά κλαριά του βάζου, ένα γυαλιστερό δεντράκι, μια κυρία σε έκσταση, κεριά-λουλούδια.

Για να στολίσουμε γιορτινά τις παιδικές μας αναμνήσεις, ζωντανές πάντα μέσα μας. Να αφήσουμε για λίγο το μυαλό μας να αφεθεί στο όνειρο. Κόντρα στην καταχνιά των καιρών.

Λίγο πριν αλλάξουμε αναπόφευκτα τον χρόνο. Που θα μας ξαναγυρίσει στην αναμφισβήτητη κι ίσως επώδινη, πραγματικότητα.

Ακόμα ένα χρόνο σοφότεροι !

IMG_4716 (apo raw)-13x18   IMG_4713 (apo raw) - a copy-13x18   IMG_4712 (apo raw) -a1 copy-13x18   IMG_4721 (apo raw) - a copy-13x18   IMG_4725 (apo raw) - a copy-13x18

Φώτης Λαμπρινός

νυχτερινές εικόνες

Γαλήνια νύχτα, με ψύχρα και διαυγή ατμόσφαιρα, πάνω στο θαλάσσιο μέτωπο της πόλης.

Με τα φώτα της να καθρεφτίζονται στα ήρεμα νερά και στο υγρό πλακόστρωτο.

Οι στύλοι φωτισμού, σαν ιστία περίφανων σκαριών αραγμένων στην σειρά εκεί, στο ήσυχο φρύδι της θάλασσας. Σε αρμονική αντίθεση με το φωτεινό δίχτυ που σκεπάζει κι απαλύνει τον όγκο του επώνυμου ξενοδοχείου.

Λίγο πιο εκεί, σε δεσπόζουσα θέση, η σύνθεση με τις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου, να προβάλονται λευκές κι αιθέριες πάνω στο κατάμαυρο φόντο του ουρανού.

Και διάσπαρτες, ανθρώπινες  σκιές και φιγούρες που περνούν, τρέχουν, στέκονται, κοιτάζουν, φωτογραφίζονται, μιλούν, αγκαλιάζονται, γελούν, ανασαίνουν την θάλασσα.

Νότες και στιγμές καθημερινής ζωής, στην Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης !

IMG_4697 (apo raw)-13x18   IMG_4711 (apo raw)-13x18   IMG_4703 (apo raw)-13x18   IMG_4698 (apo raw)-13x18   IMG_4700 (apo raw)-13x18

Για την εικονική μεταφορά

Φώτης Λαμπρινός

carousel

Επιστροφή προς το σπίτι αργά το βράδυ. Έξω από την πόλη  με λιγοστή κίνηση. Οι δυό μας.

Στον δρόμο τα φώτα,  άλλού σβηστά, αλλού λειψά κι αλλού πορτοκαλιά, περνούν τρέχοντας, διαδοχικά από πάνω μας. Μπροστά τελίτσες κόκκινες. Πίσω άσπρες τελίτσες κι άσπροι φάροι που κάποτε μεγαλώνουν, καταυγάζουν, γίνονται ξαφνικά έντονες κόκκινες αντάυγες και σβήνουν αργά, σε κόκκινα στίγματα. Κι άλλα φωτεινά σημάδια κατά πάνω μας. Κόκκινα, με ανάποδη φορά. Από στίγμα, σε κύκλο, σε ανταύγια, σε άσπρο φάρο, σε άσπρες τελίτσες.  Από τα παράθυρα, ένα δάκτυλο ανοικτά, ορμάει το νυκτερινό αεράκι της πρώιμης ανοιξιάτικης βραδιάς. Πλάι μου εσύ ησυχασμένη. Στο ραδιόφωνο αναφορές στον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, στο Γούντστοκ, στο παιδί που καταλαγιάζει την πείνα του μασουλώντας ταπετσαρία στο Λίβερπουλ.  Ήχοι του Τζό Κόκερ, των Κατσιμιχαίων, της Τζάνις Τσόπλιν, του Δήμου Μούτση. Χρόνοι ανάκατοι, μηνύματα διάσπαρτα. ”Ακούω μόνο γουώκμαν”, ”έχω ένα όνειρο”, ”με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου”. Κι έτσι βουτάνε και πάλι πίσω το μυαλό κι οι σκέψεις. Πιάνουν το κουβάρι από παλιά. Φίλοι παλιοί, φίλοι μακρυά και φίλοι που φύγαν. Κι απρόσμενα ο Μπέρου, ο Λέων, η Πούμα, η Ράσκα, η Τεφνούτ. Και τα μάτια του πατέρα μου, διάπλατα ανοιχτά, σε εκείνα τα τελευταία του βουβά χαμόγελα-έκπληξη. Και μέσα από το τζάμι, τα μακρυνά φώτα της πόλης φιλτράρονται από το ήρεμο προφίλ σου.  Αναπολήσεις, σκέψεις, φώτα, ήχοι, χαμένες μυρωδιές, στιγμές που στροβιλίζονται. Φώτα, πινακίδες, χρώματα, γραμμές, αυτοκίνητα, πρόσωπα, φώτα…

Σε ένα πολύχρωμο μυστικό Καρουσέλ.

και μετά τι ;

Ευρώπη

Επικαιρότητα

Αξίες

Λέξεις

Ενότητα  Πολιτισμός  Ευημερία  Πρόοδος  Αλληλεγγύη  Συνύπαρξη  Ισότητα  Κατανόηση  Αλληλοεκτίμηση  Σύμπνοια  Εμπιστοσύνη  Αποδοχή  …

ερωτηματικό-1

Φώτης Λαμπρινός

περπαντώντας πάνω σε αρχαία χνάρια

Μια βόλτα εδώ, στα πόδια του βουνού των Θεών, σε έναν ιερό τόπο πανάρχαιας λατρείας του Ολυμπίου Διός. Ένα τόπο ξεχωριστής ιστορικής σημασίας.

Στο Δίον.

Σε ένα μεγάλης έκτασης, επίπεδο λίγο πολύ κομμάτι γής, σπαρμένο με δέντρα, ρυάκια, ποτάμια και υπόγεια νερά, που πολλές φορές το πλημυρίζουν, απλώνεται ο αρχαιολογικός χώρος.

Ο χώρος περιλαμβάνει τρείς διακριτές ενότητες : τα ιερά, την πόλη και την νεκρόπολη. Και βέβαια το παρακείμενο μουσείο.

Πολύ κατατοπιστικό πληροφοριακό υλικό, για όλα αυτά,  με ιστορικά στοιχεία, στοιχεία των ανασκαφών, φωτογραφίες και πλοηγήσεις στον χώρο και στα ευρήματα, παρέχεται στην σχετική ιστοσελίδα .

Εδώ δεν κάνω τίποτε άλλο, από το να παραθέσω μόνο κάποιες φωτογραφίες από τον χώρο και από τα ευρήματα που βρίσκονται εκτεθειμένα στο αντίστοιχο μουσείο.  Σαν έναυσμα για τους μελοντικούς επισκέπτες.  Άλλωστε δεν είναι εύκολη και η απόκτηση συνολικότερης εικόνας του χώρου, εξ αιτίας της σχεδόν επίπεδης διαμόρφωσης της περιοχής αλλά και της υπάρχουσας βλάστησης.  Για αυτόν τον σκοπό πιο κατάλληλες είναι οι αεροφωτογραφίες που βρίσκονται αναρτημένες στον ιστότοπο.

Η περιδιάβαση στα ιερά, αφήνει μέσα μου μια κάποια γεύση από εκείνο τον διαφορετικό πια τρόπο ζωής, που τον μαθαίνουμε απόμακρο, μέσα από ερείπια, ευρήματα και κείμενα.

Το να βαδίζω όμως πάνω σε διατηρημένους αρχαίους λιθόστρωτους δρόμους,  μιας ορθογώνιας ρυμοτομίας,  ανάμεσα στα ευδιάκριτα ερείπια δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, δημιουργεί, σε μένα τουλάχιστον,  ένα διαφορετικό, πιο ζωντανό συναίσθημα.  Οι θέρμες, οι βεσπασιανές, η αγορά, οι επώνυμες ” επαύλεις” και ”οικίες”, το διατηρηθέν μνημείο, οι βασιλικές,  η δεξαμενή, όλα αποπνέουν ακόμα συμπυκνωμένη την καθημερινή ζωή της πόλης.

Το ίδιο και από τα εκθέματα  στο μουσείο. Αισθάνομαι πάντα πιο κοντά μου, όλα εκείνα τα χρηστικά μικροαντικείμενα της καθημερινής ζωής των ανθρώπων. Αλλά εδώ, ιδιαίτερα ένα από τα εκθέματα, με παραπέμπει άμεσα σε ζώσα κοινωνία. Είναι η ”Ύδραυλις”, αυτό το αρχαίο μουσικό όργανο.

Είναι βέβαια προφανές οτι όλος αυτός ο συναισθηματικός, προσωπικός μου τρόπος προσέγγισης, δεν αφαιρεί τίποτα από την μεγάλη ιστορική και αρχαιολογική σημασία του τόπου. Που συνεχίζει την διαδρομή του στους αιώνες.

Στα ιερά :

IMG_2950 IMG_2960 IMG_2965 IMG_2966 IMG_2969 IMG_2972 IMG_2973

Στην πόλη :

IMG_2974 IMG_2983 IMG_2981 IMG_2980 IMG_2979 IMG_2977 IMG_2975

Στο μουσείο :

IMG_2988 IMG_3012-a IMG_3011-a IMG_3009-a IMG_3008 IMG_3006 IMG_3005 IMG_3000 IMG_2998-a IMG_2993 IMG_2992 IMG_2991 IMG_2989

Φώτης Λαμπρινός